Książki nowości

Jak doszło do czwartego rozbioru Polski

Tak zwany czwarty rozbiór Polski

Dariusz Kaliński w swojej publikacji Czerwony najazd. Prawda o tym, jak Rosjanie wbili nam nóż w plecy w 1939 roku koncentruje się na latach 1939-1941, skupiając się na bilansie strat, oporowi przeciwko najeźdźcy, a także prawdziwych intencjach Józefa Stalina. Wszystko rozpoczyna się 17 września 1939 roku, o godzinie 2.15 w nocy i od tej pory będziemy świadkami nad wyraz dokładnej opowieści, sprawiającej wrażenie relacji z wydarzeń. Oczekujący wypowiedzenia paktu o nieagresji polscy urzędnicy otrzymują wtedy depeszę o tym, że niemiecka okupacja obnażyła całkowite bankructwo państwa polskiego. Wypowiedzenie umowy następuje na podstawie rzekomego badania o tym, że stolica kraju nie jest miejscem decyzyjnym, a jeśli nie broni się ona, to cały kraj się poddał. I tak się zaczęło.

Autor w niewybrednych słowach krytykuje działania polityczne rządu sowieckiego, wskazując na ogromną butę i czasami wręcz chamstwo w stosunkach dyplomatycznych. Chwali za to przedstawicieli polskiego rządu, w tym Wacława Grzybowskiego, który rozważnie i przede wszystkim z należytą godnością odmówił przyjęcia dokumentu, który był niezgodny ze stosowanym na terenach II Rzeczpospolitej prawem. To on, zdaniem autora, jako pierwszy używa stwierdzenia „agresja” a nie „najazd” czy „atak”. W ten sposób prawdopodobnie traci podczas moskiewskich rozmów immunitet, z czym najzwyczajniej w świecie się nie zgadzał i powołując się na etykietę korpusu dyplomatycznego opuszcza ZSRR.

Dwa lata okupacji, o której rzadko się mówi

Historia II wojny światowej jest zdecydowanie opanowana przez zachowania i agresję Niemiec w stosunku do Polski. Może właśnie przez to ciężko jest określić tę drugą, która przez dwa lata skutecznie blokowała działania Polaków, szerząc się na ich ziemiach. Każde zachowanie, przekaz medialny, a zwłaszcza przemówienia Mołotowa, autor traktuje w publikacji emocjonalnie, nazywając je kłamstwami, a wiele spraw, o których opowiada uważa za skandale szyte grubymi nićmi. W książce mało jest odwołań do literatury naukowej, z założeniem, że niektóre z nich powielają nieprawdziwe informacje odnoszące się do tej sytuacji. Los Polski jest przedstawiony głównie na kanwie politycznej, kraju, który jest zakleszczony między dwoma mocarstwami szykującymi się do ataku na siebie. Różnica polega na tym, że ZSRR zdawało się wymyślać swoje własne prawa i dokonywać obserwacji, które nie miały potwierdzenia w rzeczywistości.

Publikacja dotyka też szerszego aspektu społecznego – sytuacji chłopów podczas zajęcia ziem przez Armię Czerwoną, cywilów, uciekających przed pijanymi żołnierzami oraz niewolniczej pracy, do której Polacy byli zmuszani w ramach tzw. szarwarków. Wszystko to składa się na obraz patologicznej i przerażającej rzeczywistości, opisywanej przez narratora o bardzo emocjonalnym podejściu do poruszanych kwestii.